Category: Eğitim

İngiltere’de okullar geçen hafta Noel (Christmas) ve yeni yıl merasimiyle tatile girdi. Bir çok çocuk Noel kutlamaları için ve hele hele de hediyeler için gün saymaya başladı. Peki ama bu Noel kutlaması nedir ve neden kutlanır? Noel sözcüğü köken olarak Latince Natalis (doğum) kelimesinden gelmektedir. Türkçeye Fransızca Noël (Noel sezonu) sözcüğünden geçmiştir. Fransızca haber veya yeni anlamındaki nouvelle kelimesinden geldiği de düşünülmektedir. Bunun yanında Hristiyan olan ülkelerde her yıl 25 Aralık tarihinde İsa’nın doğumu olarak kutlanan Noel, Doğuş Bayramı, Kutsal Doğuş veya Milât Yortusu isimleriyle de bilinmektedir. Hristiyan olmayan toplumlarca da büyük bir sevinç ve coşkuyla kutlanan Noel, dini içeriği olmayan, sadece eğlence amaçlı, hediyeleşme ve yeni bir yılı karşılamak amaçlı kutlanmaktadır. Bundan da anlaşıldığı gibi aslında Noel ya da Christmas olarak bilenen kutlama öyle sadece dini inançlar altında kutlanan bir etkinlikten daha çok insanların bir araya gelmelerine vesile olan bir etkinlikten başka bir şey değil.

Toplum olarak yıllardır İngiltere’de yaşamamıza rağmen söz Noel kutlamalarından açıldığında hemen savunmaya geçip ‘Biz Müslümanız kutlamıyoruz’ ya da ‘Biz Aleviyiz’ deyip bir yandan geçiştirmeye bir yandan alacağımız iki tane hediyenin masrafından kaçınmaya çalışırız. Fakat İngiltere’de bir çok okulda Noel dönemine doğru çocuklara bunun sebebi ve neden kutlandığı anlatılır. Bununla beraber Noel Baba hikayeleri ve getirilecek hediyeler konusunda bir çok sohbet edilir. Çocuklar Noel sonrası aldıkları hediyeleri bir birlerine anlatarak gördükleri kuzenleri, amcaları, dayıları, teyze, dede ve neneleri ile geçirdikleri güzel günü anlatır. Bu sohbetler sadece Hristiyan çocuklar arasında olmaz, değişik din ve etnik gruplarından bir çok çocuk arasında yapılır ve onları birbirine yakınlaştırır. Ön yargıların kırılmasına yardımcı olup aile özlem ve kutlamalar arasındaki benzerlikleri ortaya çıkartır. Her ne kadar bir kesim bunu İsa’nın doğum günü olarak kutlasa da eminim ki İngiltere’deki toplumun neredeyse %60 bunu ailenin bir araya gelme şenliği olarak kutlar ve öyle değerlendirir. Noel sonrası kimse gidilen kilise ziyareti ya da okunan dualardan bahsetmez.

Toplum olarak Noel kutlaması yapmamız yanlış mı? Bence hiç de yanlış olmayan tam tersine ilerisi açısından düşündüğümüzde çocuklarımızın İngiltere’deki yasama daha çok yakınlaşması ve entegre olması için faydalı olacak bir etkinlik diye düşünüyorum. Çocuklarımız okullarında bunu sohbetini yaparken biz büyükler içinde yıllardır konuşmaktan çekindiğimiz komşularımızın kapısını çalmamız için bir olanak yaratır. Bir kutu çikolata ya da bir şişe şarap ile beraber vereceğimiz bir kart toplumların birbirine olan saygısını göstermesinin yanında yapılan bölücü propagandaya karşı verilecek en güzel cevapların başında gelir. Yani, aslında kendimize çok yabancı gördüğümüz bu dönem aslında kendimize uzun dönemde yapacağımız iyiliklerin başında gelir.

Daha önceki yazılarımda da sürekli vurgulamak istediğim konuların başında gelir entegrasyon. Bu süreç bizler ve çocuklarımız için ne kadar erken atlatılırsa bu ülkede akademik ya da is hayatında başarıda bir o kadar çabuk olur. Anne ve babalar olarak bizler ne kadar bu ülkede kendimizi geçici görsek de çocuklarımızın buralı olduğunu unutmayalım. Çocuklarımızın bu ülkeye akademik ve politik uyumlarının yanında sosyal anlamında da bu ülkeye uyum sağlamaları, bu ülkenin de gelenek ve göreneklerini öğrenmeleri, kendilerini burada yabancıdan daha çok buranın yerlisi oldukları hissini sağlar. Buda benim Noel dileğim.

Herkese iyi Noeller!

Ev ödevleri, öğrencilerin okul içindeki çalışmalarından elde ettikleri bilgi ve becerileri eleştirebilmeleri için, öğretmenler tarafından verilen okul dışı etkinlikler olarak tanımlanabilir. Öğrenciler ev devlerini yaparken yeni malzemeler ve bilgilerle yeni deneyimler edinirler. Bu deneyimler ise öğrencilerin yetenek, ilgi ve bilgilerinin farkına varmalarına, geliştirmelerine, eksik yönlerini görüp tamamlamalarına, düzenli ders çalışma alışkanlığı kazanmalarına, ezbercilikten uzak, araştırmaya dayalı bir çalışma biçimi oluşturmalarına, yaratıcılıklarını arttırmaya yaramaktadır. Dolayısıyla ödev yapmanın iyi notlar almak gibi yakın; başarılı, sorumluluk sahibi, yaratıcı, araştırmacı yetişkinler olmaya destek olmak gibi uzun vadeli faydaları vardır.

Ev ödevlerini düzenli biçimde yapan öğrenciler olduğu gibi, bu görevi düzenli yapmayan öğrenciler de bulunmaktadır. Ev ödevlerini yapan, yada okulda gördüğü dersleri evde üstünden en az bir kez geçip bunu tekrarlayan öğrenci çoğu zaman daha başarılı olur. Zaten öğrenme dediğimiz şey bilgiyi tekrarlamak anlamına geliyor. Bu anlamda bilgi ne kadar çok tekrar edilirse o kadar iyi öğrenilir. İngiltere’de bir çok okul çocukların kendilerini daha iyi organize etmeleri için onlara günlük (planner) verirler. Günlük hem öğrenciye, ondanda daha önemlisi veliye, verilen ev ödevleri konusunda gereken bilgiyi verir. Bir velinin en temelde yapması gereken bu günlüklere bakıp öğrencisinin ödevlerini yapıp yapmadıkları konusunda gözlemci olabilir. Bu yöntemle çocuk ailesinin eğitime desteği görüp bunun sadece sözde bir şey olmadığı anlar. Aslında her ailenin kolayca uygulayacağı bu yöntem bir çok aile tarafından eksik bırakılan bir görevi.

Ailelerin yukardaki yöntemin dışında atabilecekleri başka adımlar var. Çocuklarınızın haftanın her günü için bir çizelgesi yapmasına yardımcı olun. Ödevlerini yapmak çocuğunuzun sorumluluğudur. Bu sorumluluğu taşımasını ve doğru çalışma alışkanlıklarını edinmesini öğrenmenin bir yolu ona “”Günlük Ödev Yapma Saati”” belirlemenizdir. Günlük ödev yapma saati, önceden planlayarak günün belirli bir saatini ödev yapmaya ayırmaktır. Bu saat süresince diğer bütün etkinlikler durmalıdır. Çocuğunuz kendisine ayrılmış özel çalışma köşesine giderek çalışmalıdır. İkinci olarak çocuğunuza plan yapması ve zamanını akıllıca kullanması konusunda yardımcı olun. Çocukların ev ödevlerini yapma zamanını planlamada güçlükler ortaya çıkabilmektedir. Çocuklar genellikle oyuna veya televizyon izlemeye daha fazla süre harcayarak ödev yapmayı aksatabilmektedirler. Bu nedenle anne babalar olarak sizler, ödevlerin yapılacağı zamanı çocuğunuzla birlikte planlamanız önemli. Son öneri olarak, çocuğunuzu övün diyeceğim. Tutarlı olarak çocuğunuzun ödev için gösterdiği çabaları takdir edin; onu bazı özel başarıları için de övün. Pozitif yorumlar, eleştirel olanlara nazaran çocuğunuzun davranışlarının değişiminde daha fazla etkiye sahiptirler. Ev ödevlerinin mükemmelliğe ulaşmayı değil, öğrenmeyi hedeflediğini unutmayın. Belirlenmiş programa uygun davrandığı her adımı ödüllendirin. Bu tutum, çocuğunuzun öz güven ve öz disiplinini geliştirebilmesi açısından pekiştirici bir rol oynayacaktır

Ev ödevlerinin öğrencinin başarısı üzerinde olumlu etkilerinin yanı sıra daha başka yararları da vardır. Ev ödevinin öğrencilere yaşam boyu sahip oldukları kendi kendine disiplin, bağımsızlık ve sorumluluk gibi kişisel özellikleri öğretir. Böylesi önemli bir sorumluluğu dershanelerden beklemeyelim, bir veli olarak bizler elimizden geldikçe uygulamaya çalışalım.

Çocuklarımızın gelişmeleri için ve yeni yetenekler öğrenmesi için toplum olarak büyük bir çaba içerisindeyiz. Kendi geldiğimiz koşullar ve yaşam standartlarımızdan dolayı kendimizin zamanında çok isteyip de yapamadığı bir enstrüman çalmak yada sahnede bir oyunda yer almak gibi taleplerin çocuklarımız tarafından gerçekleşmesi için enerjimizin son damlasına kadar çaba gösteriyoruz. Bunun yanında İngilizce dil eksikliklerimizin olması ve İngiltere’deki eğitim sistemini iyi bilmediğimiz için Türkiye’den de alışık olduğumuz dershanelere çocuklarımızı götürüp, çoğu zaman tonlarca para dökerek, çocuklarımızın bizi yapamadığı ve alamadığı eğitimi almaları için ikinci bir çaba sarf ediyoruz. Çocuklarımızın iyi bir eğitim almaları ve yeni bir yetenek öğrenip geliştirmeleri tabii ki de yadırganacak bir şey değil, hatta desteklenmesi ve herkes tarafından yapılması gereken bir özellik. Geçen sene yazdığım bu yazıyı bu yıl tekrar yayınlama ihtiyacı duydum, umarım bu konuda başarılı olurum.

Yukarda belirtileni yapmak istemek tabii ki yanlış değil fakat yanlış olan ise bazı şeyleri nasıl yaptığımız. Önce, kültür, sanat, sportif kurslardan başlayalım. Son zamanlarda gittiğim bir çok evde müzikal enstrümanların çoğunluğu beni epey bir şaşırttı. Bir çok evde oturma odasında bir gitar, mutfakta saz, yatak odasında bir keman ile karşılaşmak mümkün. Bu enstrüman dizisi bir çok seferinde o evdeki çocuğun şu an geçtiği yada son dönemlerde geçtiği süreci bana anlatmaya yetiyor. Bir çok ailenin “Oğlum önce saza başladı, sonra kemanı denedi çok zorlandı ama şimdi gitarı deniyor” dediğini duymuşunuzdur. Bunun yanında aynı çocuğun tiyatro ve halk oyunları kursu aldığını yada piyano dersi almak için ailesi tarafından ikna edilmeye çalışıldığını bizzat görenlerimiz vardır. Hal böyle olunca özellikle hafta içleri Türk ve Kürt annelerin, ellerinde sandviç ve yemekler ile, o kurstan bu kursa gittiklerini görmek mümkün. Hatta ve hatta futbol, tekvando ve boks gibi aktivitelerle haftanın 7 gününü dolduran ailelerimizin sayısının hiç küçümsenmeyecek kadar olduğunu söylemek yanlış olmaz. Bu durumun kime zarar verdiğini anlamakta pek zorlanacağımızı sanmıyorum. Bunun çocuklarımıza iyilik me yoksa kötülük mu olduğunu anlamak için yapmamız gereken tek şey durup bir düşünmek.

Bir çoğumuz çocuklarımızın çocuk olduğunu unutup aslında onların gelişimine zarar verdiğimizi görmüyoruz. Tüm koşturma kavgasında aile denilen bütünlüğüne zarar verip ilerde diyalog sorunu ve başka sorunlar yaşamanın temelini atıyoruz. Hele birde bu kursların seçimini çocuklarımızın yerine biz yapmışsak, bu özellikle iki kültür arasında büyüyen çocuklarımızın ilerde kendi toplumundan uzaklaşmasına yol açacak sebeplerin başında geliyor. Kendimiz ve çocuklarımız arasında geçen zamanı iyi kullanmamız önemli. Her çocuğun her şeyi yapacağına inanmak yapacağımız en büyük yanlış olur. Çocuklarımızı gelişimlerine yardımcı olacak bu tür kurslar konusunda fikir verip teşvik edelim, fakat son kararı beraber verip o kararın sağlıklı olmasını sağlayalım. 10 tane kurs yerine çocuklarımızın zevk aldığı ve ihtiyaç duyduğu 1-2 kursu ve aktiviteyi yapmaları onların her şeyi yarım bilmesinin önüne geçip bir konuda bilgi sahibi olmasını sağlayacaktır. Kalan zamanımızı ailece bir aktiviteye harcamak, ki bu evde beraber oturup yemek yemeden, beraber sinemaya gitmeye kadar her şey olabilir, çocuklarımızın gelişmesinde daha fazla yardımcı olacaktır.

Eğitim kursları için ise yine benzer şeyleri söylemek mümkün. Kendimiz iyi İngilizce ve eğitim sistemini bilmememize rağmen bazen çocuklarımızın eğitim hayatında yanlış kararlar alıp yanlış yönlendirmeler yapabiliyoruz. Eğer çocuğunuz eğitim konusunda sıkıntıları olduğunu düşünüyorsanız yapmanız gereken en temel şey çocuğunuz ile her zaman çalışan ve eğitim veren okul öğretmenleri ile görüşmeniz. Kafanızdaki kaygı ve sıkıntıları paylaşıp, deyim yerindeyse bu işin kitabını okumuş birisinden bilgi almanız önemli- yani öğretmenlerden! Her çocuğun farklı öğrendiğini ve farklı metotlar ile kendini geliştirebileceği gerçeğine kendimizi alıştırmamız lazım. Ayrıca toplum olarak artık kabullenmemiz gereken başka bir geçek ise, hepinizin çocuğunun Latymer okuluna gitmeyecek olması. Bir eğitmen olarak bana bu konuda sorulan soruları gerçekten hayretler ve ağzı açık bir şekilde dinliyorum. Hepimiz bu tür konularda kendimizi başarıya o kadar çok şartlandırmışız ki çocuğumuzun başarısız olduğunda ona verecek zararı görmeyen bir durumdayız. Aslında acı olanda bu!

Çocuklarımızın gelişimi tüm anne ve babalar için önemli. Geleceğimiz olarak gördüğümüz çocuklarımıza yardımcı olmak için daha titiz davranalım, onlar bunu fazlasıyla hak ediyor.

Eylül 2016 yılında İngiltere eğitim sisteminde büyük değişikliklerin yaşanacağı bir yıl olacak. Gerek ilkokul, gerek ortaokul ve gerekse de kolej eğitiminde müfredat ve sınav sistemi ile ilgili büyük değişiklikler yürürlüğe girecek. Bu değişiklikler genel seçimlerden sonra daha fazla netlik kazanacak olsa gibi görünse de değişikliklerin çoğu tüm partiler tarafından destekleniyor. Bu haftaki yazımızda sizler ile özellikle GCSE, yani ortaokul bitirme sınavlarında planlanan bazı değişikliklerden bahsedeceğim. Umarım yardımcı olur.

GCSE sınavlarında son 5 yıldır sürekli değişiklikler yapılıyor. Şimdiye kadar yapılan değişiklikler eğitim kalitesini yükseltmekten daha çok öğretmenlerin is gücünü arttırmaktan öteye gitmedi. Şimdiye kadar yapılan değişikliklerin başında dönem ödevlerinde yapılan değişimler öne çıkıyor. Yeni uygulamalara göre bir çok dersin dönem ödevi kaldırıldı ve dersler tamamen öğrencilerin sınav başarısına bağlandı. Bu uygulama deyim yerindeyse çocuklarımızın hayatını bir tek sınava bağladı. Dahası bu uygulama bilgisayar, resim, tiyatro ya da müzik gibi pratik dersler için sıkıntı yaratıyor. Bu pratik dersleri öğreten öğretmenler bu konudaki sıkıntı ve taleplerini değişik kampanyalar aracılığıyla dile getiriyor.

Diğer önemli değişiklik ise müfredatın içeriği ile ilgili oldu. Bu değişiklik iki anlamda ortaokul müfredatının daralması anlamına geldi. Birinci daralma dersleri deyim yerindeyse önemli ve önemsiz olarak ayırmak ile oldu. Bu ayırmayı Ebacc başlığı altında yapan hükümet İngilizce, Matematik, Fen, Tarih, Coğrafya, Bilgisayar Bilimi ve Yabancı Dil derslerini ‘önemli’ ders olarak kabul ederken diğer dersleri ‘önemsiz’ dersler kategorisine koydu.  Bir çok okul yönetimi bu söylemi dikkate alarak çocukları özellik 10 ve 11. sınıfta bu dersleri seçmeleri konusunda zorlamaya başladılar. Diğer daralma ise ders içeriği yöntemiyle yapıldı. Bu değişiklik bir çok derste temel konuların kaldırılmasına ve araştırma, sorgulama gibi yöntemlerin son bulması anlamına geldi.

Bir başka değişiklik ise GCSE sınav sonuçlarının işaretlenmesi oldu. Şimdiye kadar hepimiz A* dan G’ye kadar olan sonuçlara alışmışken, 2016’dan sonra haflarının yerini 1’den 8 kadar olacak numaralama sistemi alacak. Hükümet bu uygulamayla özellikle yüksel sınav sonuçlarını engellemek istediğini söylerken bunu neden ve hangi bilimsel araştırmaya dayandığı konusunda hiç bir açıklama yapmadı.

Yapılacak bu değişiklikler her ne kadar eğitimin kalitesini yükseltmek için yapıldığı öne sürülse de aslında bu değişikliklerin eğitime uzaktan ve yakından bir faydası olmayacağı bir çok öğretim üyesi tarafından söyleniyor. Bu uygulamalar ve değişikliklerin özellikle özel sınav şirketlerine ve kurs kitapları satan büyük firmalara yarayacağı ve onların için yapılan bir ‘iyilik’ gibi görülüyor. Özelleşen eğitim sistemi bu tür faydası olmayan değişim ile çocukların kaliteli bir eğitim almasını engellerken, hazırlık ve bürokrasi içinde boğulan öğretmenlerin işlerini iki katına çıkartıyor. Bu değişimleri bilmemiz ve yeri geldiğinde öğretmenlerimize buna karşı yapılacak kampanyalarda desteklemek, gelecekte en başta çocuklarımız için faydalı olacaktır.