Category: Hatice Güden

Ülkede, yakın geçmişte pek alışık olmadığımız bir seçim süreci yaşıyoruz. Bugüne kadar her hükümet, seçimlere yakın zamanlarda gönülleri okşayacak yatırımlar ve kimi kırıntılarla halkı yanıltmaya, küçük umutlar ekerek buradan beslenmeye çalışırdı. AKP’nin de bugüne kadar yaptığı bundan farklı değildi. Ne oldu da bugün bundan vazgeçildi?.. Neden, alenen kanlı saldırı ve imha politikaları, vahşet kareleri eşliğinde seçimlere gidilebiliyor?..

Öyle anlaşılıyor ki, 2023’leri planlayan bir parti, elindeki tüm devlet kaynakları ve olanaklarına rağmen 7 Haziran’da yeni kurulan bir parti (HDP) tarafından yenilgiye uğratılmış olması, onu ciddi ve hala etkisinde kaldıkları bir şoka sokmuş. Ciddi bir özgüven kaybı yaşatmış…

Düştüğünde bir daha kalkamayacağının farkında olan Saray ve AKP, öyle görünüyor ki durumu tersine çevirebilmek için elindeki tüm mekanizmaları devreye sokmaktan, şoven ve faşist karakterini alenen kullanmaktan kaçınmıyor / kaçınmayacak…

Ortaçağ vahşetinin deneylerine sarılarak “ya tutarsa” mecalinden korku imparatorluğunu bir kez daha inşa etmek, bu tutmaz ise düşman gördüklerine zarar vermeyi, öç almayı ve son ayakkabı kutularını da doldurmayı planlayan bir seçim planı ile yol almaya çalışıyor.

Sadece ülkede değil Ortadoğu içinde de hükümranlık hayalleri kuran Saraylı, öncelikle 7 Haziran seçimleri sonrası yeni bir hükümet oluşumuna engel olduğu gibi kontrolündeki DAİŞ çetelerini de ortalığa salarak Suruç katliamı ile savaş ilanını vermiş oldu. Kendince uluslar arası kamuoyunda DAİŞ gerekçelendirilerek Kürt ulusal özgürlük hareketinin yaşam alanları imha edilecek ve böylelikle bir yandan Ortadoğu hayalleri için kullandığı DAİŞ’in önünü açarak oradan ilerlemeyi sürdürecek, diğer yandan ise moral üstünlüğü ele geçirerek Türkiye ve Kürdistan’daki başta ulusal özgürlük güçleri ve devrimci, sosyalist güçler olmak üzere demokrasi güçlerini teslim alabileceğini ummaktaydı. Bunu başaramayınca başta HDP’nin en fazla oy aldığı kentler olmak üzere Kürdistan kentlerine yönelik sıkıyönetim, sokağa çıkma yasakları devreye sokularak katliam saldırıları yapılmaya başlandı. Özellikle Cizre halkının direnişi ve başta Kürdistan olmak üzere Avrupa çapında Kürt halkı ve dostlarının, devrimci, sosyalist ve ilerici kuvvetlerin eylemleri ile saldırıların püskürtülmüş olması Saray ve AKP gladyosunu daha da korkutmaya başladı. Korku büyüdükçe saldırıların boyutu da pervasızlaştı. İnsanlık, panzerler arkasına bağlanarak sürüklenir oldu. Katledilen kadın gerillalar çırılçıplak teşhir edilir oldu. Evlerinin kapılarını açanlar kurşuna dizilir oldu.

Hiç kuşkusuz bunlar daha önce de yaşanmıştı. Fakat dün ile bugün arasında önemli bir fark vardı. Kürt sorunu ve çözüm zorunluluğu artık en azgın faşist güçler tarafından da kabul görülmek zorunda kalınmış ve toplumsal bir gerçeklik haline gelmişti. Daha da ötesi artık bir başka eşiğe girilmişti. Şovenizm önemli oranda kırılmıştı. Bugün, asker ailelerinin “oğlumu bu vatana feda etmiyorum” demeye başlaması, askerlerin cenaze törenlerinde “Erdoğan oğlunu savaşa yolla” sloganlarının atılması ya da değişik rütbelerdeki askerlerin “bu güne kadar ‘çözüm’ diyenler neden şimdi ‘sonuna kadar savaş’ diyor” demeleri toplumsal tabandaki değişimlere işaret etmektedir…

Bütün bunlar, Saray ve AKP gladyosunun yaşadığı korku ve özgüven kaybını daha da derinleştirmektedir. Korku derinleştikçe saldırının dozu artmaktadır…

Halkların birleşik demokratik cephesi haline gelen HDP ve onu oluşturan güçlere (Kürt ulusal özgürlük hareketi, devrimci ve sosyalist güçler, demokrasi güçleri, Alevi hareketi) yönelik saldırılar bir yana artık liberal aydınlar bile linç edilmektedir.

Deyim yerindeyse artık panik atak hale gelen Saray ve AKP gladyosu katliam ve siyasi soykırım operasyonlarından medet ummaktadır.

Bu saldırılar ile bir yandan geniş yığınlarda korku ve umutsuzluk yaratmayı ummakta, diğer yandan ise örgütlü kuvvetleri seçimleri boykota zorlamaktadır. Böylelikle seçim dışı kalan kuvvetlere düşen milletvekili sayısını alarak kendi imparatorluğunu kurmayı hayal etmektedir.

Tüm bu nedenlerle seçimler, bir öncekinden çok daha önemli bir mücadele alanı haline gelmiş bulunmaktadır.

Bu dönemin seçim çalışmaları, yukarıda saydığımız gerekçeler nedeniyle açıktır ki ikili karakterli olmak durumundadır. Bir yandan yaşanan saldırılara karşı sokağın gücü ile faşist baskı ve saldırılara karşı barikat örerken diğer taraftan seçim sandıklarını hesap sorma aracı haline getirebilmeliyiz.

Böylesi bir zaman diliminde seçim çalışmasını hafife alan duygu ve düşünceler, geleceği göremeyen yaklaşımlardır. Varsa bu ruh halinden hızla kopuşmalıyız!.. Seçim çalışmaları üzerinden en geniş yığınları karanlığın suç ortağı olmamaya hazırlamalı ve elde edeceğimiz başarı ile gerçek adaletin yolunu açabilmeliyiz. Bunu başarabildiğimiz oranda ödenen bedellerin hakkını verebilir, aydınlıklara ulaşabiliriz!

Yerlerde sürüklenen insanlığımız Hacı Lokman Birlik şahsında tüm ölümsüzleşenlerimiz önünde saygı ile eğiliyorum.

Saray efendisi ve AKP kontrolündeki devletin ordusu, bürorasisi, hukuku ve medyası cümbür cemaat Kürt ulusal özgürlük mücadelesini ve beraberinde HDP’yi hedefe oturtarak sürdürdükleri seçim çalışması, iç savaş unsurları tetiklenerek sürdürülüyor. Şovenizm zehiri tüm medya organlarında dakika dakika şırınga ediliyor.

Kitle psikolojisini kontrol altına almayı, 7 Haziran seçimleri ile yeşeren yeni yaşam umutlarını baltalanmayı ve birleşik demokratik cephe örgütü haline gelen HDP’yi marjinalleştirmeyi hedefleyen bu seçimler, görülebileceği gibi sadece HDP’yi meclis dışına atmayı değil, aynı zamanda demokratik muhalefeti ezmeyi hedefleyen oldukça stratejik bir “seçim” sürecidir.

Uygulanmakta olan politikaların sadece Türkiye devleti sınırları içerisine hapsolduğunu söylemek de yanıltıcı olur. Avrupa’da da benzer politikalar devreye sokulmuş, bizzat Saray efendisi tarafından “PKK’ye en büyük destek Avrupa’dan geliyor” denilerek Avrupa’da bulunan kirli savaş timlerinin harekete geçmesi emrini vermiş oldu. İsviçre ve Ardından Almanya’da Kürt kurumları başta olmak üzere demokratik kurumlara yönelik saldırılar yapılmaya, asker ve polis ölümleri bahane edilerek provakasyon eylemleri yapılmaya başlandı.

Kısacası, dikatörlük güçleri kendi rolüne uygun davranıyor. Peki demokrasi güçleri, devrimci, sosyalist ve yurtsever güçler rollerine uygun davaranabiliyorlarmı?..

“Erken seçim” ile başlayan sürecin artık sadece bir baraj meselesi olmadığı, diktatörlük ile demokratik yaşamın, faşizm ile özgürlükler mücadelesinin önemli bir kapışma alanı olduğu ve buna göre mevzilenmek gerektiği, seçimlere bu perspektiflerle yüklenmek gerektiği yeterince anlaşılır hale geldi, planlar çıkarılabildimi?

Geceyi gündüze katan bir emek örgütlenebiliyormu?

Birleşik bir mücadele ve çalışma hattı, kitlesel sahiplenme ve çalışma hattı oluşturulabildimi?

Demokrasi güçlerinin uluslararası dayanışması örgütlenebiliyormu?

Seçim güvenliğini dikkate alan hazırlıklar yapılabiliyormu?..vb.

Bu soruları bireylerin ve örgütlü güçlerin kendilerine ve çalışma ile kurdukları ilişkilenişe sormalarını isteyerek, HDP Britanya Kadın Koordinasyonu’nun deneyimi ve çalışmalarını sizlerle paylaşmak istiyorum.

Bildiğiniz gibi 7 Haziran seçimlerinde yüzde 60 gibi önemli bir başarı yakalandı. HDP, birincş parti haline geldi.

7 Haziran seçimlerinin akıllarda kalan en önemli ayıracı, kadınların kendi örgütlülüklerini yaratarak sürdürdükleri seçim çalışması olmuştu. HDP Britanya Kadın Koordinasyonu, geceli gündüzlü çalışması ile tüm çalışmalara enerji katmış ve denebilirki kitle çalışmasının esasını kadınlar omuzlamıştı.

Kısa sürede, bağımsız irade ve inisiyatif sahibi haline gelen kadınlar, 1 Kasım seçimlerinin de atılım gücü oldular.

HDP Britanya Seçim Koordinasyonu’nun da bileşeni olan kadınlar, öncelikle HDP Britanya Seçim Koordinasyonu’nun toplantı yapmasını bekledikten sonra gecikmeyi dikkate alarak bir araya geldi. Bir önceki deneyimlerini dikkate alan kadınlar hızla bir takım kararlar aldı. Yapılan HDP Britanya Koordinasyonuna da kararlarını taşıyan kadınlar, burada alınan yeni kararlarla ayrıldılar. Fakat çalışmalar istenildiği gibi yürümüyordu. Adeta 7 Haziran seçimlerinde alınan yüzde 60 oy oranının rehaveti çalışmalara yansımıştı. Durumdan rahatsız olan kadınlar, bir kez daha ve kitlesel bir koordinasyon bileşimi ile (30 civarında kadın) toplantılarını yaptı. Semt gruplarını ve medya grubunu oluşturarak ve hedef kitlesini belirleyerek somut kararlar, planlarla pratik çalışmalarının startını verdi. Perşembe akşamı yapılan toplantının hemen ardından Cuma gününden itibaren kadınlar üç ayrı bölgede sokaklara çıkmaya, ev ziyaretleri, esnaf ziyaretleri yapmaya, okul önlerinde kadınlarla ilişkilenmeye başladılar. Üstelik her hangi bir iteklenme, dürtüklenme yada oluşturdukları gurp üyelerini beklemeden. Her kadının bir grup oluşturması perspektifine hayat vererek ya da bireysel olarak çalışmalarını şevkle sürdürdürüyorlar. 3 gün içerisinde yüz yüze temaslarla 2000 HDP Britanya Kadın Koordinasyonu imzalı bildiriler dağıtılmış, Edmaton’dan başlayarak Tottenham’da sonlandırılan kitlesel sokak ajitasyonları ile kadınlar sokağın tedirginliği süpürüp atarak seçim motivasyonu Londra’ya yeniden taşıdılar. Üstelik bu kadınların ezici çoğunluğu, daha önce hiç bir örgütsel deneyime sahip olmayan kadınlar…

Sonuç olarak; bu pratik deneyimin de gösterdiği gibi seçim çalışmasının sürdürülmesi bakımından “insan sorunu” yok. Asıl sorun; statükocu politikalarla hesaplaşma, kitlelere güven ve iktidar olma perspektifindeki zayıflıklarda aranmalı.

Sarsıcı bir seçim çalışmasının, tüm bunlarla hesaplaşılabilecek bir zemin olduğu gerçeği ile yeni yaşam dostlarını göreve çağırıyorum!..

Tüm kesimlerin birleştiği en önemli nota; 7 Haziran seçimlerinin tarihi özellikte olmasıdır. Evet, tarihidir. AKP faşizmi için Osmanlı tarzı yönetimin, yani “başkanlık” sisteminin oylanması, CHP için var oluş ve yok oluş çizgisindeki çırpınışın oylanması, emek ve demokrasi cephesi için 12 Eylül faşizminin koyduğu setlerin parçalanması bakımından tarihidir.

Bunlar, öne çıkan/çıkartılan yanlar… Oysa bu seçimlerin içerisinde saklı bulunan farklı tarihi özgünlükler de var ve olacak… Örneğin; LGBTİ bireylerinin ilk kez bu denli sözünün ve iradesinin konuşacağı bir seçim süreci yaşayacağız. Örneğin; kadınların eşit temsilinin, sözünün ve iradesinin boy verdiği/vereceği bir seçim süreci yaşayacağız.

Emek ve demokrasi cephesinin -ki bu HDP’den başkası değildir- hazırlandığı seçim süreci böylesine tarihi özellikte bir seçim süreci olacaktır. Ve daha ilk günden görüldüğü gibi sadece oylara kilitlenmiş bir seçim çalışması olmayacak, bu seçimlerde adaylar değil, politikalar çatışacak.

Buradan hareketle seçim çalışmalarında, biz kadınların duruşu oldukça önemlidir. Yıllardır özlemini çektiğimiz kadın özgürlük taleplerinin toplumsallaştırılması ve örgütlendirilmesi bakımından bu seçimler önemli bir role sahip olacak.

Bu nedenle; tüm kadın özgürlükçü kesim ve bireylerin bu seçim sürecini bir seferberlik ruhu ile örebilmeleri önemlidir.

Başta HDP Britanya Seçim Koordinasyonu olmak üzere yerel örgütlülüklerde yer almalı ve kadın örgütlülüklerinin oluşturmaya çalıştıkları “HDP Britanya Kadın Koordinasyonu” yada “Meclisi” -hangisi uygun görülecekse- bu çalışmalarda kadın emeğinin, etki gücü ve iradesinin görünür kılınması, kadın özgürlük taleplerinin seçim politikalarının bir malzemesi değil gerçek gündemi haline getirilmesi bakımından önemlidir.

Oluşturacağımız kadın koordinasyonu veya meclisi, merkezi koordinasyonun alt örgütü gibi değil bir bileşeni gibi işlev görmelidir. Merkezi koordinasyonlar bu örgütlülüklere öneride bulunabilmeli fakat onlar adına karar almamalıdırlar.

Oluşturulacak kadın koordinasyonunda, kadın grupları, örgütleri vb katılabileceği gibi bağımsız bireyler de katılabilmelidir. Bu oluşum içerisinde yer alan kadın grupları yada örgütlülükleri; oluşturulacak ortak politikaları eksen alarak çalışma yürütebilmelidirler. Hiç kuşkusuz koordinasyon bileşeni kadın grupları, kendi grupsal çalışmalarını da ayrıca yürütebilir ve örgütleyebilirler. Fakat koordinasyonun ortaklaşmadığı çalışmaları yada politikaları koordinasyon kimliği ile deklare etmemelidirler. Hepimizi bağlayan politik eksen HDP’nin kadın politikaları olmalıdır.

Koordinasyon komitesi kendi içerisinde iş bölümüne gidebilmeli ve hemen her dokunduğumuz kadının bu çalışmaların birer parçası olmalarını sağlayabilmeliyiz.

Güncel basını ve medyayı, burjuva partilerin kadın politikalarını ve söylemlerini takip edecek ve gerekli gördüğü yerde açıklamalar ve teşhir yazıları hazırlayacak, radyo ve TV programlarının ayarlanması gibi işleri omuzlayacak “Basın ve Medya Grubu” başta olmak üzere teknik işleri örgütleyecek gruplar, propaganda ve ajitasyon grupları, bölge ve semt gruplarını oluşturabilmeliyiz.

Yapacağımız çalışmanın hedef kitlesi kadın olduğuna göre, politik ekseni de esasen kadın olmalı. HDP’nin kadın politikalarının kavratılması, diğer burjuva partilerin kadın politikalarındaki iki yüzlü ve cinsiyetçi yanları teşhir edebilmeliyiz. Yapılabildiği oranda kadın eksenli ortak afişler, bildiri ve broşürler çıkarabilmeli, sokak stantları açabilmeliyiz. Ev ve mahalle toplantıları yapmalı ve “Neden kadınların oyları HDP’ye” sorularına yanıtlar aranmalıdır. Bu amaçla sinevizyon vb ile görsel yolla iletişimi güçlendirebilmeliyiz. Düğün, nişan vb halkımızın etkinlikleri de bu konuda kullanacağımız araçlar olabilmeli.

Yöresel derneklerin kadın kitlelerine ulaşmayı önemsemeliyiz. Yapılan kahvaltı ve diğer etkinlikleri kurumların bilgisi dahilinde değerlendirmeli, kadınların sorularına kendimizi açık tutabilmeliyiz.

Bunlar, HDP’nin gücünün hissettirilmesi, seçim sandıklarına gitmenin örgütlenmesi ve daha sonraki zamanlarda ilişkinin devamı bakımından da önemlidir.

Çalışmalarımızda; kapsayıcı, dostane bir dil, ortak akıl ve iş, kolektif katılım mutlaka önemsenmelidir.

Sadece kendimizi duyuran çalışmalar değil, kendimizi tanıtan ve yakınlaştıran çalışmalar yürütebilmeliyiz.

Bütün bunları başarabilecek gücümüz var. Yeterki buna inanalım!..

Uzun yıllar kadın özgürlük mücadelesinde hasbelkader yer almaya çalışmış biri olarak onlarca 8 Mart eyleminde, etkinliğinde yer aldım. Saçlarımızdan tutularak süreklendiğimiz, kafalarımızda hala izleri bulunan kalaslarla dövüldüğümüz 8 Martlar… Eşitlik, özgürlük ve adalet taleplerimizle yürüdük yıllarca…

Fakat ilk kez ve nihayet, 8 Mart’ımızı bir kutlama havasında karşılıyoruz… Değişim inancı ve iddiasıyla sokaklardayız… Protestoculuğu aşan çözüm gücü olma perspektifi ile kendimizi örgütlüyoruz.

Kobanê zaferimizle umutsuzluk duvarları parçalanmış, yıllarca izleyici pozisyonunda kalan yüreği eşitlik, özgürlük ve adaletten yana pek çok kadın, kavgasının sahibi haline gelecek umudu büyütmekte. Bu nedenle kartopunu büyüterek, değiştirici bir kuvvet olabilmenin görevleri bizleri bekliyor.

Rojava, Ortadoğu bölgesi ve Ukrayna üzerinde tepinen ABD, AB ve Rus emperyalistleri, kışkırttıkları iç savaşların yanı sıra kendi aralarında karşılıklı restleşmelerle Avrupa kıtasında da yeni bir savaş olasılığını gündemimize taşımaktalar…

Almanya’da başlayan Pegida gibi liberal görünümlü ırkçı-faşist hareket, Avrupa çapında hızla gelişmekte / geliştirilmekte…

Mülteci haklarına yönelik saldırılar, sınır dışılar, baskı yasaları, aynı iş kolunda bulunan kadın ile erkek çalışanlar arasındaki ücret uçurumu, öncelikle kadınları vuran işsizleştirme, taşeronlaştırma saldırıları, sosyal hak gaspları, kadın ticareti, kadına yönelik şiddet gibi pek çok mücadele görevi güncelliğini korumaya devam ediyor…

Tüm yukarıda sayılan nedenlerden dolayı Londra 8 Mart Platformu’nun belirlediği “Savaşa, Şiddete, Irkçılığa ve Köleliğe Karşı KOBANE Kadın Direnişi ile Başkaldırıyoruz!..” şiarı, 8 Mart 2015 yılının iyi formüle edilmiş şiarı olma özelliğindedir.

Rojava kadın devrimi ve Kobanê kadın direnişinin zaferi, sadece Ortadoğu halklarından kadınların değil aynı zamanda Avrupa ve dünyadaki tüm özgürlük arayışındaki kadınların ilham kaynağı olmuş ve çözüm anahtarını sunmuştur. Dolayısıyla, Rojava kadın devriminin deneyleri ışığında hazırlanılacak 8 Mart çalışmaları; bir yandan beklemeci, izleyici ve protestocu duruşu silkeleyerek militan bir mücadele çizgisinin kazanılmasını sağlarken, diğer yandan Rojava kadın devriminin sahiplenilmesi bakımından da rol oynayıcı olacaktır.

8 Mart bir kadın mitingidir

Kadınların sermayeye ve toplumsal cinsiyetçi erkek egemenliğinin her türüne karşı militanca hücum ettiği bu gün, kadınların birleşik seslerini yükseltmeleri önemlidir. “Kortejlerin arkasında veya miting kitlesinin en arkasından erkekler yürüyebilir” gibi geri tutumlara girmek, kadın mitingi fikrini sulandırmaktan öteye gitmez.

Yeni bir toplum yaratmada hiç kuşkusuz erkeklerin de değişim ihtiyacı vardır. Bu doğru. Fakat, eğer gerçekten değişimden yana erkeklerimiz var ise, gerçekten kadın özgürlük mücadelesinin tarafı ise hiç bir değişime hizmet etmeyen, hazırlanmış gösterilere gelip pasifçe katılmaları yerine, kendilerindeki toplumsal cinsiyetçi erkek egemen tutum ve davranışlarla yüzleşme, hesaplaşma ve erkek egemen bilinci darbelemeyi hedeflemelidirler.

Bu amaçla, tıpkı ülke topraklarında ESP’li erkeklerin yaptığı gibi erk-ekliği mahkum eden gösteri ve açıklamalar yapmak, “erkekliği sorgulama” kürsüleri kurmak, paneller yapmak oldukça önemli bir mücadele aracı olduğu/olacağı açıktır.

Kadın özgürlükçü olduklarını iddia eden erkekleri 25 Kasım’da bir şeyler yapar göremedik. Bakalım 8 Mart’ta ne yapacaklar?..

Yüreği eşitlik, özgürlük ve insanca yaşam tutkusu ile dolu tüm kadınların 8 Mart özgürlük yürüyüşünü selamlıyor, 8 Mart’larını kutluyorum!..

8 Mart gösteri ve etkinliklerinde buluşmak umuduyla…