Delegasyona ji Brîtanya çûyî bajarê Surê vegeriya Londonê û bang li dewleta Brîtanî kir ku berî ku komkûjiyeke din pêk were bikeve nav tevgerê. Delegasyona ku du rojan li Amedê mayî, yek ji endamên wê parlementera Îskoç Natalie McGarry li Surê ji hêla polêsên Tirk ve hatibû binçav kirin û rastî heqaretê hatibû.
Delegasyona ku ji parlementer, sendîqa û rêxistinên sîvîl pêk dihat jibo êrîşên dewleta Tirk yên li dijî bajarê Surê di cîh de bişopînin çûbûn Amedê roja Duşemê vegeriyan Londonê. Piştî vegerê delegasyonê banga lezgîn li hikûmeta Brîtanî kir bikeve nav tevgerê.
Yek ji endama delegasyonê ya kul i Sûrê hatibû binçav kirin, parlementera Îskoç Natalie Mcgarry daxûyaniyeke nivîskî ji raya giştî re weşand û tiştên k udi du rojan de dîtîn wekî ´dehşet´ binavkir. McGarry wiha axivî: ´Her çiqas ez tenê du saetan de di binçav de mam jî, tiştên ku min dîtin pir hovane bûn. Ez nikarim êdî xeyal jî bikim, bê ka Kurdên ku her tim di bin van êrîşan de jiyan dikin di çi derûniyê de ne.” McGarry bang li NATO jî kir ku pêşîya van êrîşan bigire û dewleta Tirk hişyar bike.
McGarry di daxûyaniya hevpar ya delegasyonê de bang li hikûmeta Brîtanî jî kir. “Berî ku komkujiyeke nu çêbibe, hikûmeta Brîtanî divê bikeve nav tevgerê.”
Dîrektorê sendîqeya Unite Simon Dubbins jî rewş wiha anî ziman: “Em bi çavên xwe bûn şahid ku, dewleta Tirk hûrmetê ji mafên mirovan û demokrasiye re nagire. Hemû kesên mûxalîf îro li Tirkiye bi êrîşên tund re rubiru ye.”
Rayedarê sendîqaya GMB Bert Schouwenburg jî ev gotin: “Min hêvî dikir ku di warê mafê mirovan de li Tirkiye hin pêşketin hene, lê min dît ku berovajî vê yekê, di bin serokkomariya Erdogan de Tirkiye ber bi sîstemeke totaliter û dîktator ve diçe.”
Serokê Federasyona Elewiyan Israfil Erbil jî di daxuyaniya çapemeniyê ya duh li Day-Merê pêk hatî de anî ziman ku rewşeke pir xeter heye û êrîşên dewleta Tirk bi awayekî tund berdewam dikin. Erbil da zanîn ku li hember van êrîşan hemûyan gel bi awayekî mezin li berxwe dide. Yek ji endama delegasyonê Serpil Ersan jî da zanîn ku 150 kes li Surê di bin bombebaranê de jiyana wan di xetereyê de ye. Dîrektorê Ceftusê Ibrahim Dogus jî anî ziman ku bi çekan dewlet nikare pirsgirêka Kurd çareser bike û divê dewleta Tirk bi awayekî lezgîn dîsa dest bi hevdîtan û mûzakereyan bike.
Navçeya Amedê Sur, ev not rojin ji aliyê hêzên ewlehiya dewleta Tirk ve hatiye dorpêç kirin û bi tenk û topan êrîşî navçeyê dike. Bajarê dîrokî Sur ji ber êrîşa dewleta Tirk ji sedî 80 xerabûye. Li gorî agahiyên dawî 150 kes di nav de zarok û jin jî heyî li Surê ne.
Li paytext Lndonê, bi deh hezaran mirov li dijî modernîzekirina fîloya keştiya binê avê, li hev civiyan. Hikûmeta Brîtanî dixwaze bernameya nukleerî ya jêvegerandina Trîdent nû bike. Li hemberî vê yekê bi hezarna kes daketin kolanên Londonê.
Ji amadekarên meşa mezin Campaîng for Nucklear Dîsarmament (Kampanya Bêçekkirinê ya Nukleerî) da xuyakirin, 60 hezar kes li Trafalgar Square li hev civiyane.
Çalakgeran di meşê de dowîzên bi nivîsa “Em ne bombeyan, pirtûkan dixwazin”, “ne nukleerê, otobusan dixwazin” hilgirtin.
Seroka vê saziya civakî ya sivîl Kate Hûdson di destpêka meşê de axivî û got, “Mûxalefeta cemaweriyê xurt dibe. Ev ne kombûneke ji rêzê ya li hemberî nukleerê ye. Ev çalakî wê asta nerazîbûnan nîşan bide.”
Serokwezîra Skoçyayê Nîcola Stûrgeon û lîderê Partiya Karker a li mûxalefetê Jeremy Corbyn jî di çalakiyê de amade bûn. Stûrgeon û Corbyn, bernameya modernîzekirina nukleerî weke “bê exlaqî” pênase kirin û nerazîbûn nîşan dan.
Seroka berê ya Partiya Keskan Carolîne Lûcas jî ji bo bernameyê got, “emaneta pîroz a şerê sar” û nerazîbûn nîşan da.
Tê payîn ku hikûmet îsal biryarê bide. Tê plankirin ku 4 keştiyên binê avê yên nukleerî Trîdent, bi 57 mîlyar dolarî werin nûkirin.
Hikûmet îdîa dike ku ev keştiyên binê avê ji bo ewlekariya neteweyî di asta jiyanî de girîng in û dijderketina li vê yekê wê bi kêrî ‘dijminan’ bê.
Lîderê Partiya Karker jî dixwaze bernameya nukleerê ji holê bê rakirin, lê di nava partiya wî de nêrîneke hevpar a di vî warî de nîne. Ev helwesta Corbyn ji aliyê temamiya partiyê ve nayê pejirandin.
Derhênerê belgefîlma “Kurdistan Kurdistan” Bulent Gunduz di Festîvala Navnetewî ya Fîlmên Sînemagerên Cîhanî ya Londonê de bi xelatê “fîlma herî baş a biyanî” hat xelatkirin, lê wî ew xelat red kir.
Belgefîlma bi navê “Kurdistan Kurdistan” a derhênerê kurd Bulent Gunduz dawiya hefteyê di Festîvala Navnetewî ya Fîlmên Sînemagerên Cîhanî ya Londonê de weke fîlma baştirîn a biyanî hat diyarkirin.
Derhênerê kurd Bulent Gunduz anî ziman ku, welatên ewropî derbarê Kurdan de “sîyaseteke durû” dimeşine û ji ber wê yekê wî xelatê Festîvala Navnetewî ya Fîlmên Sînemagerên Cîhanî ya Londonê red kiriye.
https://youtu.be/7UdgdzoNPkc
Bulent Gunduz wiha got: “Xelata heya niha me standine, me diyariyê zarokên penaber ên li ser rêya jiyana xwe ji dest dane û şehîdên hatine qetilkirin kiriye. Min ji bo kesên li hemberî vê trajediya Kurdan bêdeng dimînin, ew protesto kir û min got dê zêdetir bandore bike.”
“Ev helwesta me diyar e bandore li ser siyaseta dewletan nake, lê li salonê ji çend dewletên cuda derhêner û hunermend hebûn. Di vê çarçoveyê de em wek hunermend em dikarin balê bikişînin li ser vê yekê û lobiyê bikin. Heger derhêner û hunermendên li wê derê piştgirî dane me li welatên xwe balê bikêşinin ser vê yekê, ji bo me destkeftiyeke girîng e.”
Bulent Gunduz anî ziman, îro ji her tişt zêdetir pêwîstiya Kurdan bi lobiyê heye û wiha domand: “Di serî de jî lobiya hunerî tê. Ez hêvî dikim ev helwesta me bandoreke bike. Gel bertekên xwe yên erênî li hemberî me nîşandan.”
Derhênerê kurd destnîşan kir ku her çi qasî niha kurd rastî “tevkujiyên” herî mezin tê, lê bi ew qasî nêzîk azadiyê jî bûne û wiha pê de çû:
“Ez ditrusim heya ku hêzên siyasî yên li her perçeyên nebin yek em pêşnekevin. Heger em ji dest berjewendiyên xwe yên aborî û siyasî berdin û tifaqiyek Neteweyî pêk bînin, emê bikaribin çarenîvisa xwe jî diyar bikin.”
Home Office, 2013’den itibaren süresiz oturum başvurularının çoğuna ve vatandaşlık başvuruları için İngilizce sertifikası B1 (ESOL level 3) ve “Life in the UK” testi koşulu getirdi.
Avukat Yasmin Armağan
Ankara Anlaşması sürecinde olan kişiler eş ve/ veya çocukları konumundaki aile üyeleri de süresiz oturum başvurusunda Life in the UK testi koşulundan ve İngilizce koşulundan muaf. Ancak onlar da İngiliz vatandaşlık başvurusunu yaparken bu koşulları yerine getirmelidirler.
Sadece zihinsel ve fiziksel engel gibi ciddi sağlık sorunları olanlar ve 65 yaş ve üstü kişiler bu koşuldan muaf olacaklar.
Ingiliz vatandaşlık ya da süresiz oturum (indefinite) almış kişinin eşi olarak ülkeye gelmiş kişiler süresiz oturum başvurularında “Life in the UK” testini geçme belgelerini ve en az B1 (ESOL Entry Level 3) İngilizce belgelerini sunabilmeleri gerekmekte. Bu belgeleri sunamazlarsa süresiz oturum yerine uzatma alacaklardır ve süresiz oturum “indefinite” alabilmek için ileriki bir tarihte bu belgeleri sağlayabilmeleri gerekmektedir.
Önemli bir unsur ise İngiltere’de Ankara Anlaşmasında süresiz (indefinite) kapsamında kendi işini yaparak kalmakta olan kişiler birden fazla işletme sahibi olduğu halde bunları Home Office’se bildirmemiş olabilirler. İkinci iş edinenler ya da iş değişikliği yaptığı halde haber vermeyenler Home Office’ten gönderilen bir soru listesi ve evrak takibiyle karşılaşabiliyor ya da yüz yüze görüşmeye çağrılabiliyor.
Maalesef bazı müvekkiller az evrak göndermek daha iyidir gibi bir kanaat içindeler ve “Home Office sorarsa sonra gönderirim” gibi bir yaklaşım içindeler. Bu doğru bir yaklaşım değildir. Tabii ki gereksiz bilgilerle dosyayı büyütmek de marifet değil, ancak eksik başvurular da bir o kadar dezavantajdır. Dosyasını istenen tüm belgelerle tam hazırlamayan müvekkillerimiz başvuruyu gönderdikten sonra daha stresli bir süreç yaşayabilirler. Benim tavsiyem istenilen tüm evrakların bir seferde sağlanması.
Süresiz oturum almış olan ve İngiliz vatandaşlık için hazırlanan kişilere tavsiyem süresiz oturum alındıktan sonraki 12 aylık sürenin sonunda vatandaşlık başvurusu yapmayı düşünenlere de önemle tavsiye ettiğimiz, ülke dışında 90 günden fazla kalmamaları. Eğer 90 gün aşılmışsa sebebinin açıklanması gereklidir. Tekrar hatırlatalım ki Ankara Anlaşması üzerinden “indefinite” almış olsalar bile vatandaşlık başvurularında da “Life in the UK” testini ve “B1” (ESOL entry level 3) İngilizce belgelerini sunmaları gerekir.
Konuyla ilgili detaylı bilgi almak isteyenler bizimle ilesime geçebilirler:
Londra merkezli çalışmalarını yürüten Centre for Kurdish Progress tarafından her yıl geleneksel olarak Britanya parlamentosunda düzenlenen Newroz resepsiyonu ve en başarılı Kürtler ödül töreni bu yıl Muhafazakar Parti’nin önemli milletvekillerinden Nadhim Zahawi ile Isci partili milletvekili ve gölge bakan Kate Osamor’un ev sahipliğinde düzenleniyor.
Parlamentonun en büyük resepsiyon salonlarından olan Attlee Suite’de gerçekleşecek olan resepsiyona aralarında Isci Parti’si lideri Jeremy Corbyn, Devlet bakanları Robert Halfon, Tobias Elwood, Alistair Burt basta olmak üzere yüzü askın milletvekili ve Lordlar kamarası üyesinin katılması bekleniyor.
Kürdistan bölge hükümeti Britanya temsilcisi Karwan Jamal Tahir, Halkların Demokratik partisi milletvekili ve dişiliklerden sorumlu başkan yardımcısı Hişyar Özsoy, Demokratik bölgeler partisi es başkanı Kamuran Yuksek, Kürdistan bölgesel hükümeti dışişleri bakanı Falah Mustafa Bakir başta olmak üzere KDP, YNK, PYD, Goran hareketi gibi tüm Kurt siyasi hareketlerinden üst düzey katılımın beklendiği ekinlik 15 Mart Salı akşamı saat 7-9 arası gerçekleşecek.
Newroz resepsiyonu kapsamında En başarılı Kürtler ödül töreninde gerçekleşeceğini belirten Centre for Kurdish Progress yetkililerinden yapılan açıklamaya göre, farklı kategorilerde yüzlerce öneri arasından 15 kişiye ödül verileceği açıklandı.
Geçtiğimiz yıl ayni etkinliğe 300’u aşkın kişi katılmış, aralarından tanınmış işverenlerden Süleyman Cağın’inda bulunduğu 15 kişiye farklı kategorilerde ödüller verilmişti.
Centre for Kurdish Progress yetkililerinden Hilat Ozcan yaptığı açıklamada geceye katılmak isteyenlerin www.kurdishprogress.org websitesine ziyaret edip detaylı bilgi alabileceklerini belirterek katilim için ayrıca kurdishprogress2014@gmail.com email adresine yazılı olarak başvurulabileceğini açıkladı.
Bu yıl dördüncüsü yapılan Britanya Kebap Ödülleri (British Kebab Awards) için aday gösterme süreci sona ermesinin ardından finale kalan işletmeler arasında oylama heyecanı bütün hızı ile devam ediyor.
www.britishkebabawards.co.uk web adresi üzerinden yayınlanarak kamuoyunun oylarına açılan toplam 16 ayrı kategorideki finalist işletmeler, oylarını arttırmak için sosyal medya üzerinden üye ve takipçilerine destek verme çağrısında bulunurken, bazı işletmeler de bastırdıkları broşürlerle, restoranlarına gelen müşterilerine oy kullanma davetinde bulunuyorlar.
Vatandaşlar, bugüne kadar milletvekillerinden işletme sahiplerine binlerce kişi tarafından aday gösterilen işletmeler için 10 Mart tarihine kadar oy kullanabilecekler. Short list’e kalan işletmeler daha sonra aralarında politikacılar, sektör temsilcileri ve işadamlarından oluşan bir jüri tarafından değerlendirilerecek. Yılın ‘En iyi’ işletmeleri 23 Mart Çarşamba akşamı Waterloo Park Plaza Hotel’de yapılacak görkemli bir geceyle ödüllerini alacak.
1200 davetlinin katılımının beklendiği geceye ve oylama sürecine ilişkin değerlendirmelerde bulunan CEFTUS Direktörü İbrahim Doğuş, finale kalan 150 dolayında işletme ve kişi için binlerce kişinin oy kullandığını kaydetti. Oylama sürecine gösterilen yoğun ilginin kebap sektörünün ulaştığı potansiyeli ortaya koyması bakımından çarpıcı olduğuna dikkat çeken Doğuş, Kebab Ödülleri’nin sektör açısından prestij ve kalite adresi haline geldiğini belirtti.
İlk kez 2012 yılında düzenlenen ve geleneksel hale getirilen Kebab Ödülleri’nin 23 Mart akşamı gerçekleştirilecek ödül töreni, gıda sektörünü de buluşturacak. Yüzlerce milletvekili ve belediye yöneticisinin de hazır bulunacağı geceye iş dünyasının yanısıra İskoçya’dan Galler’e Britanya’nın farklı bölgelerinde faaliyet gösteren yüzlerce kebap işletmesinin sahipleri de katılacak.
Britanya ekonomisine 2 milyar sterlin’in üzerinde katkı sağlayan kebap işletmelerinin tek ve en önemli sektörel buluşması olan geceye katılmak isteyenler 0207 183 4272 numaralı telefona ya da info@ceftus.org mail adresine ulaşarak davetli olabilecekler.
Kampın girişindeki köprünün altında yazılı ‘Hiç kimse bu şekilde yaşamayı haketmiyor’ cümlesi daha kampa girmeden size ne ile karşılaşacağınızı anlatıyor.
Avrupa’nın göbeğinde vahşi ormanın (the jungle) ortasında derme çatma çadırlarda umut nöbetinde olan binlerce kadın, çocuk ve genç. Kendilerinin deyimiyle hiç kimsenin bu koşullarda yaşamayı hak etmediği bir yer.
Fransa’nın liman kenti Calais’te İngiltere’ye geçebilmek için kayıtsız kamp alanında bekleyen kayıtsız insanlar.
Hiçbir yere ait değiller.
Ortadoğu’nun kan gölüne döndüğü, ölüm, yıkım, siyasi ve sosyal istikrarsızlığın hakim olduğu ülkelerden gelip umudu, kendi ülkelerindeki sorunların anası olan Avrupa’da arayan insanlar, aylardır o kötü koşullarda yaşam savaşı veriyor.
Londra’da faaliyet gösteren Kürt-Türk Toplum Merkezi-Day-Mer’in bir süredir yürüttüğü kampanya çerçevesinde toplanılan yardımların yerine ulaşılması için Calais’e giden grupla beraber biz de Calais’i ziyaret ettik.
Çadırdan bir ‘şehir’. Ve o şehrin çamurlu sokaklarından yürürken gözlerine bakmaya utandığımız binlerce bakış. Afgan’ı, Eritrelisi, Arabı, Farsı ve Kürdü, hepsinin kaderi de, bakışları da, umutları da bir birine çok benziyor. 5 binden fazla insan İngiltere’ye geçebilmek için kimisi 8 aydır, kimisi üç aydır o yaşanmaz koşullarda yaşam savaşı veriyor.
Hepsi ayları bulan yolculuktan sonra buraya varmış. Birçoğu Akdeniz sularında arkadaşlarının cansız bedenlerini geride bırakarak yolculuklarına devam etmiş.
Bekleyiş beklediklerinden çok daha uzun sürünce, o koşullarda bir yaşam kurmaya başlamışlar. İçlerinde her meslek grubundan insanlar da bulunuyor. Kimisi bakkaliye açmış, kimisi restorant, kimisi dişçi, kimisi cafe hatta kimisi de otel açmış. Evet, vahşi ormandaki çadırdan kentte bir otel var. Kamp alanına yeni varan insanlardan bazılarının ilk kaldığı yer.
Ziyaret ettiğimiz Cumartesi günü kamptakilerin hepsinde tedirginlik vardı. Fransa devletinin kampı boşaltmak için saldırı hazırlığında olduklarını duymuşlardı. Ve ziyaretimizden bir gün sonra da saldırı başladı. Çadırları boşaltmaya çalışan yüzlerce Fransız polisi gaz bombalarıyla, büyük iş makinalarıyla hem saldırıyor, hem de kendilerine yuva olan çadırları yerle bir ediyordu. Saldırılar bugün de halen devam ediyor.
Fransız polisi kampa Kürtlerin kaldığı bölgeye saldırmakla başladı
Fransa devleti, İngiltere’nin de baskılarıyla kamp alanını ortadan kaldırmaya çalışıyor. Bunun için o insanlara, kampın yan tarafında demir konteynırlardan yapılan bin kişilik alana geçmesi ya da Fransa’da iltica başvurusu yapması isteniyor. Oradakiler de ne o demir konteynırlara geçmek istiyor, ne de Fransa’da iltica etmek. Hepsinin ortak amacı İngiltere’ye geçebilmek.
İngiltere hükümeti bizim hakkımızda ne düşünüyor?
Ziyaret ettiğimiz bir kaç çadırdan sorulan soruların başında geliyor. Biz daha sormadan onlar İngiltere’nin kendileri için ne düşündüğünü, acaba kapıları açıp açmayacaklarını merak ediyorlar.
İngiltere başbakanının kendileri için ‘bir avuç göçmen’ dediğini ve amaçlarının sadece manş tünelindeki güvenliği artırmak olduğu söyleyemiyoruz. Çünkü çoğunu orada yaşatan tek şey Umut! Ve bir gün İngiltere hükümetinin kendilerine İNSAN gözüyle bakacağını ve vijdanlarının bu duruma daha fazla izin vermeyip kapıları kendilerine açacağını düşünüyor birçoğu. Evet ‘size kapıları açmayacaklar’ diyemedik maalesef.
Kampta 500’den fazla Güney Kürdistanlı var
Kürdün bitmeyen çilesi…
Kampa ilk vardığımızda küçük tepenin üzerinden kampa baktığında gözümüze ilk olarak kampın üzerinde dalgalanan üç tane Kürdistan bayrağını görüyoruz. Evet koca kamp alanında bir tek Kürtler bayrak açmış. Kampın her yerinden görebildiğimiz bayrakların iki tanesi en kuzeyde, bir tanesi de tam tersi tarafta. Kuzeyde kalanların hepsi Güney Kürdistanlı (Irak), kampın güneyinde dalgalanan bayrağın olduğu bölgede de sayıları çok az olan Rojavalı (Suriye).
Ailelerimiz bizleri bu halde görmesin!
Kürdistan bayrağının dalgalandığı büyük çadır Güney Kürdistanlı gençlerle dolu. Misafirperverliklerinden nerde olursa olsun ödün vermeyen Kürtler orada da çay ve kahve ikram ediyorlar bize. Ordakilerin büyük bir bölümü gençlerden oluşuyor. Sohbet ederken çekim yapıp yapamayacağımızı sorduğumuzda, ‘ailelerimiz bizleri bu halde görmesinler’ diyerek red ediyorlar.
Sayıları 500’den fazla olan Güney Kürdistanlılar uzun ve zahmetli bir yolculuktan sonra kampa varmışlar. İçlerinde polis, öğretmen, şoför gibi değişik meslek gruplarından insanlar bulunuyor.
Peki küçük Dubai yolunda hızla ilerleyen Güney Kürdistan’dan neden kaçıyor bu gençler?
Daha bir yıl öncesine kadar tersine göç yaşanırken ve Avrupa’dan binlerce gencin Güney Kürdistan’a dönüş yaparken, ne oldu da bu gençler şuan bu koşullarda yaşamayı kabullenmiş? Siyasi istikrarsızlık, ekonomik çöküş, yolsuzluk, güvenlik tehdidi gibi cevaplar alıyoruz hepsinden.
Aralarında Hewler, Suleymaniye, Duhok, Zaxo, Kerkük, Maxmurdan insanlar var. Kimisi Daiş saldırdığında kaçmış, kimisi öncesinden, kimisi de sonrasından. Güney Kürdistan’ın geleceğine umutsuz yaklaşan bu insanlar böylece umut yolculuğuna çıkmış.
Kürdistan’da bize gelecek yok!
Dana, 35’li yaşlarda. Gerisinde polislik mesleğini ve ailesini bırakarak çıkmış. Süleymaniyeli Dana, ‘Kürdistan’da bize gelecek yok’ diyor.
4 çocuğu ve eşiyle 4 aydır kampta bekleyen Feyyaz ise ‘burada insanlıktan çıktık’ diyor. Kürdistan’da kamyon şoförü olan Feyyaz, çocuklarına daha iyi bir gelecek kurmak için, çocuklarına 4 aydır cehennemi yaşatıyor. O soğuk ormanda laylondan çadırlarda 4 çocuğuyla yaşam savaşı veren Feyyaz İngiltere’ye geçmek için bekliyor. Neden İngiltere? ‘Sosyal devlet, iş bulma koşulları, eğitim koşulları daha iyi…..’.
Kucağında 10 aylık çocuğuyla çadırın kapısında bekleyen Feyyaz’ın eşi, geride bıraktıklarını özlediğini söylüyor. Kamp koşulları kadınlar için çok daha zor. Çadırlarından hemen hemen hiç çıkmıyorlar. ‘Daha iyi bir yaşam için çıktık yola, şimdiki durumumuza bir bak. İnsanlıktan çıktık burada.’ diyor titreyen sesiyle.
Dünyayı düşünorum.. Umarım herkes eşit bir şekilde muamele görür..
Umudu diri tutanlar…
19 yaşındaki Fuad doğuştan özürlü. Deynekleriyle iki aylık yolculuktan sonra kampa varmış. Türkiye, Yunanistan, Sırbistan, Macaristan, Avusturya… denizden, ormanlardan o deyneklerle Calais’e varmış. Bir arkadaşıyla bir tane karavan gibi bir yerde kalıyor. Karavanı diğer çadırlara göre çok daha konforlu. Yüzü gülüyor, umutsuz değil. Buraya kadar vardım, 1 kilometre sonrası İngiltere, elbet geçeceğim bir gün’ diyor Fuad.
Kobaneli Doktor!
Kampın güneyinde dalgalanan Kürdistan bayrağına doğru gidiyoruz. Bir çadırın içerisinde yumurta pişirmiş yiyen 4 genç. En küçüğü 16, en büyüğü 35 yaşında. 35 yaşındaki Ahmed Kobaneli, doktormuş kendisi. Daiş saldırılarının yaşandığı günden bu yana yollarda. Uzun bir süre Türkiye’de kalmış. Daha sonra 1 aylık yolculuktan sonra Calais’e varmış. 3 aydır da Calais’te bekliyor. Neden İngiltere sorusuna; ‘Eğitim daha iyi, bir de ben İngilizce biliyorum, başka bir ülke de yeniden dil öğrenmek istemiyorum.’ Ahmed kendisine bir ay daha zaman vermiş. Bu bir aylık zaman içerisinde geçemezse Almanya’ya istemeyerek te olsa gidecek.
Kamptaki Rojavalı sayısı 20 civarında. Çok sayıda Arap olsa da Suriyeli Kürtler çok fazla oraya gelmeyi tercih etmiyor.
Her hafta tekrarlanan başarısız denemeler!
Kampta bekleyenlerin bazıları ‘Uluslararası toplum bize çare bulur, İngiltere bize kapıları açar’ diye sadece beklerken, bir kısmı her hafta bir deneme yapıyor. Özellikle İngiltere’ye geçen kamyonlar üzerinden yapılan denemelerin yüzde 85’i sonuçsuz kalıyor. İnsan kaçakçılarının da yoğun çalışmaları var kampta. Kişi başı 8 bin sterlin alan çeteler kendilerine İngiltere garantisi veriyor.
Bu yazıyı yazdığımız saatlerde Fransız polisin saldırıları devam ediyor. Boşaltma işlemi kampın en kuzeyinden, yani Kürtlerin olduğu bölgeden başlamış durumda. Daha iki gün önce ziyaret ettiğimiz çadırların çoğunun alevler altındaki görüntüleri sosyal medyaya düşüyor.
Avrupa’nın göbeğinde bir utanç sembolüdür artık Calais.
