Blog

Seçimlere yaklaşırken her parti her konuda bir çok vaatte bulunuyor. Bu vaatler her konuda ortada dolaşırken eğitim konusunda tehlike çanları çalmaya başlıyor. Bu konuda ortada kesin rakamlar olmazken Koalisyon hükümetinin son 4.5 yıldır ortağı olan Liberal parti resmen ‘eteğindeki taşları’ dökmeye başlayıp deyim yerindeyse seçim çalışmalarına start verdi.

İngiltere’deki saygın eğitimciler sitesi TES’in Liberal parti yetkililerinden aldıkları bilgilere göre, eğer Konservatif parti tekrar iktidara gelirse, eğitim bütçesinin dört de birinin tasarruf politikaları altında kesintiye uğrama durumu var. Bu sayının yıllık miktarı ise 13 milyar sterline tekabül ediyor. Bu rakamın 9 milyar sterlini ilk ve orta okul bütçesinden kesilmesi planlanırken, bu kesintiler sonucu 2 milyon öğrencinin eğitiminin etkileneceği düşünülüyor. Daha büyük bir tehlike ise dar gelirli ailelerin çocukları için okullara yapılan ek ödenek ‘pupils premium’ dan 640 milyon kesinti yapılması planlanıyor. Buda okulların yaptıkları bir çok ek destek programın son bulması anlamına gelecek.

Hiç şüphesiz bu kesintiler hepimizi korkutmaya yetiyor. Fakat kesinti planları burada durmuyor. Konservatif parti yukarda belirtilenlerin yanında ayrıca ana okul bütçesinden 775 milyon sterlin, 16-19 yaş bütçesinden de 1.6 milyar kesinti planları yapıyor. En son açıklanan sonbahar bütçesinde sağlık hariç her kamu alanından kesinti yapacağı söyleyen maliye Bakanı Osborne ‘ nun ne demek istediği şimdi daha iyi anlaşılıyor.

Şimdiye kadar bu yazıda su an iktidarda olan Konservatif partinin önümüzdeki dönem eğitim politikalarını işlemeye çalıştık. Yukarda verdiğimiz rakamlar bu partinin eğitime ne kadar değer verdiğini konusunda umarım sizlere bazı ipuçları vermiştir. Kesintilerin dışında Konservatif ve koalisyon ortağı Liberal parti iktidarda olduğu dönemde aynı zamanda bir çok yeni uygulama getirerek kaliteli ve eşit bir eğitim hakkına son 4.5 yıl boyunca sayısız saldırıda bulundu. Büyük bir skandal olan akademi okulu projesinin genişletilmesi, serbest (free) okul anlayışını başlatmak, ırkçı ve gerici kokan bir müfredat, üniversite harçlarının £9000’a artışı ve EMA programın son bulması bu hükümetin eğitime verdiği değeri göstermek için yeterli örnekler.

Koalisyon hükümeti iktidar olduğu günden beri ağzından düşürmediği bütçe açığı öyle görünüyor ki önümüzdeki dönem hatta ve hatta önümüzdeki seçim sonrası gündemden düşmeyecek gibi. Şimdiye kadar yapılan onca kesinti ile sadece 35 milyar sterlin tasarruf yapan koalisyon hükümeti 55 milyar daha kesinti tasarrufunu önümüzdeki dönem yapmak istediğini her fırsatta dile getiriyor. Belki de bunda daha tehlikelisi ise üç ana partinin de aynı telden çaldığı gerçeği. Üç ana partide bütçe açığını sağlıkta, eğitimde ve kamu alanlarında yapılacak tasarruflar ile kapatacaklarını söylerken hiç biri alternatif sayılabilecek bir politika üretmiyor. Yaklaşık 120 milyarı tutan vergi borcunu büyük şirketlerden almaktansa kamu alanlarına saldıran bu partilerin aslında aynı renk olduklarını görmemiz zor olmasa gerek.

Konservatif ve Liberal’ler bunları söyleyip uygularken muhalefet olan işçi partisi acaba alternatif olarak ne sunuyor? Maalesef hiç bir şey! Koalisyon hükümeti bu uygulamalar ile eğitimciler, aileler ve öğrenciler tarafından büyük tepkiler toplarken, işçi partisinin bu anlayışa karşı alternatiflerinin olmaması gerçekten şaşırtıcı. Bırakın eğitimde bir alternatifinin olmasını hiç bir alternatif politika üretemeyen işçi partisinin sırf bunun yüzünden bir sonraki genel seçimleri kazanması zor gibi görünüyor. Genel seçimlere yaklaşırken hem eğitim hem de diğer bir çok alanda söylenilenlere kulak vermemiz önemli. Bununla beraber işçi ve emekçi haklarını ve taleplerini dile getiren, ırkçı kokmayan ve entegrasyon ihtiyacına cevap verecek oluşumlara destek vermek en doğru karar olacaktır.

Bir göçmen saldırganlığıdır almış başını gidiyor. Göçmenler için o kadar çok negatif şey söylendi ve söyleniyor ki şimdiye dek her şeyi duyduk ve duymaya devam ediyoruz. Önce işimizi elimizden alıyorlar dediler, daha sonra sosyal yardımlarımızı oda yetmedi evlerimiz elden gidiyor dediler. Şimdi ise bütün bunlar yetmiyormuş gibi göçmenler şimdi de okullarımızı ve çocuklarımızın eğitimini elimizden alıyor diyorlar. Tabiiki bu görüş İngiliz ve İngiltere’de yaşayan toplumdan daha çok, sağcı UKIP’in başını çektiği ve diğer üç ana muhalefet partinin de peşine düştüğü hüsnü kuruntudan başka bir şey değil.

Şimdiye kadar bu anlayışa bağlı bir çok şeyi duyduk. Fakat geçen haftalarda Çalışma ve Emeklilik bakanı Ian Duncan Smith başta kendi partisi olmak üzere bir çok kişiye ‘yok daha neler’ dedirtecek bir açıklama yaptı. Ian Dunca Smith’e göre bu ülkeye yaşamak için gelen göçmen ailelerin çocuklarının verilen eğitime zarar verdiği ve eğitimi değiştirdikleri iddiasını ortaya attı. Buna gerekçe olarak ta göçmen çocuklarının İngilizce bilmemesini, seviyeyi düşürdüklerini ve bunun yüzünden bir çok ailenin çocuklarının okullarını değiştirdiğini söyledi. Bu açıklamayı ne tür bir araştırmaya veya kaynağa dayanarak söylediği belli değil. Buda bir yana, yine kendisi gibi Konservatif partili Eğitim Bakanı Nicky Morgan ise tam bu açıklamanın yapıldığı dönemde aslında göçmenliğin eğitime bir darbe değil aslında faydası olduğu yönünde bir açıklama yapmıştı. Çalışma bakanı olan Ian Duncan Smith seçmene umut verecek bir politika yapmakta çok zorlanmış olacak ki kendi bakanlığına ait olmayan bir konuda bile böyle asılsız bir şey söyleme gereksinimi duyuyor.

Belkide Ian Duncan Smith’e bu konuda en büyük cevap yine geçen haftalarda Bristol Üniversitesi Piyasa ve Kamu Araştırma Merkezi (CMPO)’nin yaptığı raporun sonuçlarının açıklanması ile geldi. CMPO’nun yaptığı açıklamaya göre özellikle Londra’da yaşayan çocukların GCSE sınavlarındaki başarısını göçmen ve çok farklı etnik kökenli toplumların yaşamasına bağladı. Özellikle göçmen ve etnik azınlık çocuklar çıkartıldığında öğrenci sayısının Londra’da sadece 34%, İngiltere genelinde ise 84%’nun İngiliz çocuklardan oluştuğu belirtildi. Fakat bu öğrencilerin başarısına bakıldığında ise sonuçlarının ülke genelindeki en düşük puanlara sahip oldukları görüldü. Fakat bu rakamlara göçmen ve diğer azınlıklardan çocuklar eklendiğinde başarısız öğrenci sayısının Londra’da neredeyse ortadan kalktığı, ülke genelinde ise ciddi bir şekilde azaldığı görülüyor.

Araştırmaya önderlik eden Simon Burges raporunda “Yaptığımız tüm araştırmalarda göçmen ve etnik azınlık çocukların İngiliz yaşıtlarından çok daha başarılı oldukları gerçeğini sayısız defa gördük. Etnik azınlık sayısının Londra’da ülkenin diğer bölgelerine göre daha fazla olması burada sınav sonuçlarının yüksek olmasında daha fazla etki yapıyor” açıklamasında bulundu. Özellike göçmen ve etnik azınlık çocukların başarılı olmak için daha istekli ve azimli olduklarını dile getiren Burges, bu durumu ‘yüksek aspirasyon ve hırs öyküsü’ olarak adlandırdı. Bir çok göçmen ve etnik azınlıktan olan çocukların Londra ve İngiltere’deki olanaklara yaşıtlarından daha çok değer verdiğini ve bunu da en iyi şekilde kullanarak iyi yerlere gelme isteği raporda değinilen noktalardan bir başkası. Burges son olarak bu başarının İngiliz yerli çocukları da etkilediğini ve onları da daha başarılı olmak için harekete geçirdiğini de raporunda değindi.

Bu araştırma ve daha bir çok araştırmada gösteriyor ki göçmenler hem sosyal, hem ekonomik, hem eğitsel konum başta olmak üzere her şeyleri ile bu ülkeye katkı sunuyorlar. Yane özellikle son dönemlerde gerek sağcı partiler UKIP ve Konservatif olsun gerekse de geleneksel olarak göçmenleri oy kaynağı olarak kullanan ama şimdi kendisi de diğer partiler gibi göçmen karşı söylemler yapan İşçi partisi, umarız bir çok profesör, üniversite yada araştırmacının yaptığı bu bulguları dikkat alır.

Akademi okulları hem işçi Partisinin hem de şu an iktidarda bulunan koalisyon hükümetinin eğitim sorununu çözmek için güvendikleri okul modellerinin başında geliyordu. Fakat yavaş yavaş bu okulların açıkları ve sıkıntıları ortaya çıkmaya başladı. Devlet bütçesiyle açılan fakat hiç bir devlet kurumuna doğrudan bağlı olmayan bu okullar nerdeyse hemen hemen her gün bir yolsuzluk yada usulsüzlük iddiasıyla gündeme geliyor. Akademi okulları normal devlet okulların aksine, vakıf (charity) statüsü yerine, özel şirket (limited company) olarak geçiyor. Bir çok devlet okulu bölge eğitim müdürlüklerine (LEA) bağlıyken ve bunlar tarafından eğitim seviyeleri ve bütçeleri denetlenirken LEA’lere bağlı olmayan Akademiler bir çok anlamda serbest durumdalar. Ayrıca daha düne kadar bu okullar müfettiş tevtislerine bile tabii görülmüyorlardı. Bu durumdan faydalanan bir çok iş adamı ve şirket bu okulların yönetimlerine girerek okulu bir ‘şirket’ öğrencileri de ‘müşteri’ olarak görüp okul bütçelerinden faydalandılar.

Sendikalar, öğretmenler, araştırmacılar , yazarlar ve daha bir çok bilir kişi bu okul modelleri hakkında şikayetlerini sayısız defa dile getirmelerine rağmen bu konuda adımlar yeni yeni atılmaya başlıyor. Okullardan sorumlu bakan David Laws geçen hafta yaptığı açıklamada bir çok akademinin eğitim kalitesinin artırılması gerektiğini söyledi. Laws özellikle Harris, Ark ve daha bir çok Akademi zincirini hedef göstererek, Konservatif partiyi şirketlerin başındaki patronları destekleyip çocukların eğitimini hiçe saymak ile suçladı. Law akademi okullarının da devlet okulları gibi hem bölge eğitim müdürlükleri hem de eğitim müfettişleri tarafından teftiş edilmeleri gerektiğini söyledi.

Özellikle Türkiyeli ve Kürt toplumunun yaşadığı Hackney ve Haringey bölgesi İngiltere’de akademi okulları için bir deneme tahtası olarak kullanıldı. Her ne kadar dışardan yeni binaları ve temiz ortamlarıyla güzel görünse de aslında bu okulların çocuklarımıza verdikleri eğitim kalitesi hakkında şimdiye kadar sayısız olumsuz şey söylendi. Bunun dışında akademilerin şimdiye kadar yaptıkları öğrenci seçme, gereksiz sebeplerinden dolayı çocukları okuldan uzaklaştırma, pahalı üniforma gibi uygulamaların da bir çok çocuğu etkilemiş bulunuyor. Bu okul modellerini iyi tanıyıp kime hizmet ettikleri anlamamız anne-baba olarak yerine getirmemiz gereken önemli görevlerden bir tanesi.